|
Veel mensen kunnen slecht zien. Het is een ongemak waar zowel jonge als oude mensen mee te maken hebben. Iemand die slecht ziet, heeft geen normaal zicht, maar heeft toch nog enige lichtwaarneming. Wie een slecht zicht heeft, is meestal veroordeeld tot een leven met kunstmatige lenzen. Er bestaan verschillende soorten slecht zien. De meest frequente zijn bijziendheid, verziendheid en astigmatisme. Voor wie wil beter zien, of er zelfs droomt om te zien zonder bril is er echter hoop.
Bij iemand die geen bril nodig heeft, vallen de lichtstralen precies op het netvlies van het oog samen. Bij mensen die wel slecht zien, worden de lichtstralen ook gebroken, maar komen ze niet op het netvlies samen, waardoor er een slecht zicht ontstaat. Naargelang de plaats waar de lichtstralen gebroken worden, spreken we van verziendheid, bijziendheid, astigmatisme of nog andere vormen van slecht zien.
Bij iemand die bijziend of myoop is, worden de lichtstralen voor het netvlies gebroken. Dit komt doordat het hoornvlies te bol is. Hierdoor worden de lichtstralen teveel gebroken, waardoor mensen slecht zien van ver, maar echter wel goed van dichtbij. De sterkte van bijziendheid wordt altijd in ‘min’ uitgedrukt. De meeste mensen die bijziend zijn, krijgen daar last van vanaf 8 tot 12 jaar en het slecht zien gaat steeds verder achteruit zolang ze naar school gaan.
Er is een verband tussen bijziendheid en de inspanning of overbelasting van de ogen tijdens de schooljaren. We gaan slecht zien door de ogen steeds te misbruiken en ze gedurende lange tijd te dwingen om van dichtbij te kijken. Doordat de oogspiertjes overbelast worden, gaan ze zich opspannen en gaan we de ogen onbewust steeds verkeerd gebruiken, waardoor we uiteindelijk niet meer goed kunnen zien zonder bril.
In tegenstelling tot de situatie bij bijziendheid, zien mensen met verziendheid of hypermetropie alleen goed van ver maar kunnen ze slecht zien van dichtbij. Bij wie verziend is, is de oogas te kort, of is het hoornvlies te vlak, waardoor een beeld van een voorwerp achter het netvlies wordt gevormd. Verziendheid wordt met ‘plus’ aangeduid. Veel mensen gaan vaak op latere leeftijd slecht zien van ver.
Net als bij bijziendheid, zien mensen ook slecht van ver door de overbelasting en overspanning en het verkeerd leren gebruiken van de ogen. Doordat het aan de overspanning van de oogspiertjes ligt dat we slecht zien, kan dit proces door aangepaste oogoefeningen omgekeerd worden, waardoor het mogelijk om uiteindelijk opnieuw te zien zonder bril.
Meer informatie over oefeningen die je kan toepassen om je slecht zicht te verbeteren kan je hier vinden. Je vindt er ook meer achtergrond over het hoe en waarom van slecht zien, bijziendheid, verziendheid en andere oogproblemen. Dat het slecht zien zonder bril voortkomt uit onjuiste kijkgewoonten en spanning van de ogen, kan je in deze kleine test ervaren:
Bedek een oog met een hand en plooi de wijsvinger en je duim van je andere hand samen tot een speldengaatje. Kijk erdoor met het onbedekte oog. Je zal merken dat je het voorwerp of de tekst waarnaar je kijkt op deze manier beter kan zien zonder bril dan als je niet door het speldengaatje kijkt. Zo kun je vaststellen dat slecht zien het resultaat is van een verkeerd gebruik van het oog. De scherpte die je kon vaststellen door het gaatje kan minstens bekomen worden door de oogoefeningen in het boek te doen.
Naar de webshop
|
